Benim minik kuzenim birkaç arkadaşıyla para toplayarak 2 TL’ye mor bir civciv almışlar. Hayvanı satabilmek amacıyla bu renge boyamışlar ve ne hale getirmişler.
Çok tatlı bir görünüme de sahip tabi… Her gören beğeniyor, hayran kalıyor, oyuncak gibi onunla oynuyor. Nedendir bilmem, ben hızlı hızlı yürüyünce de peşimden koşarak geliyor bir müddet, sonra duruyor ve uzun süre kıpırdamıyor. Bu halinden tavukların familyasından olduğunu anlayabiliyorsunuz zaten, belki de beni annesi sanıyordu 
. Çok küçük olduğu için bu tavuk familyasından ziyaretçimizin peşinden dolanıp bir zarar gelmesin diye takip edip durduk. Ama nereye kadar tabi, ziyaretim kısaydı benim anneannemlerde.
Gelişini de anlatayım… Gelir gelmez kese kağıdının içinden çıkardık. Kese kağıdında satılması da ayrı bir mesele. Anneannem; tecrübelerine dayanarak ekmek ufaladı, su koydu çay tabağına. Biz bunları yiyip içmeyecek sanırken hepsini bitirdi, hatta ekmekleri benim elimden de yedi. Çok acayip bir duygu bu… Evdeki muhabbet kuşumuz asla elimizden yemez ve elimizi gagalar hatta. Bu öyle değil. Cana yakın bir şekilde elimizde temas kuruyordu.
Devamını okumak için buraya–>>Mor Civciv
